Άλλο ένα κτίριο – σύμβολο της Σπάρτης χάνεται
Μοιράσου το άρθρο:
08-11-2012
Άλλο ένα κτίριο – σύμβολο της Σπάρτης πέφτει και εξαφανίζεται από του νεόδοξους επιχειρηματίες της σύγχρονης Σπάρτης.
Είναι το διώροφο κτίριο, στην γωνία Κων/νου Παλιολόγου & Όθωνος Αμαλίας. Η κλινική του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΗ ή η παλιά Νομαρχία (για τους νεώτερους).
Το κτίριο αυτό είχε αναγερθεί το 1933 από τον γιατρό Χρήστο Καρβούνη και στο ισόγειο στεγαζόταν η κλινική του με το χαρακτηριστικό χειρουργείο στην ανατολική του πλευρά και στον όροφο χρησιμοποιούταν σαν κατοικία του.
Ο Χρήστος Καρβούνης πέρα από την προσφορά του στην Σπαρτιατική και Λακωνική γενικότερα κοινωνία ως γιατρός, ήταν και μία προσωπικότητα που με την πολιτική του δράση προσπαθούσε και αγωνιζόταν για την κατοχύρωση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας και μάλιστα και στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής.
Την δράση του αυτή την πλήρωσε με την εκτέλεσή του από τα Ναζιστικά στρατεύματα κατοχής (βοηθούντων και των ντόπιων συνεργατών τους), τον Νοέμβρη του 1943 στο Μονοδένδρι, μαζί με τους άλλους 117 Σπαρτιάτες.
Για τον λόγο αυτό, κατά την άποψη μου, το κτίριο αυτό ήταν ένα κτίριο - σύμβολο, φορτισμένο από τις ιστορικές μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος. Δυστυχώς και το κτίριο αυτό είχε την τύχη του Τζιβανοπουλέϊκου (τα τέσσερα αδέλφια ήταν και αυτά ανάμεσα στους 118 εκτελεσθέντες στο Μονοδένδρι).
Πότε άραγε θα αφυπνιστούν τόσο οι τοπικές Αρχές αλλά και οι Σπαρτιάτες έτσι ώστε να φροντίσουν και προστατεύσουν την ιστορική κληρονομιά της ΣΠΑΡΤΗΣ. Η ιστορία της Σπάρτης δεν ξεκινά και σταματάει στους 300 του Λεωνίδα. Η ιστορία της Σπάρτης είναι διαχρονική και όλοι θα πρέπει να προστατεύουμε τα όποια ψήγματα τόσο της απώτερης όσο και της πρόσφατης ιστορίας της.
Υ.Γ.
Το κτίριο της Κλινικής ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΗ, εκτός από την ιστορική – συμβολική αξία του έχει αξία και ενδιαφέρον και από Αρχιτεκτονική άποψη.
Το κτίριο αυτό κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1930, με σχέδια του εκ Κορίνθου Πολιτικού Μηχανικού Γεωργίου Π. Καμίτση.
Τυπολογικά είχε τα χαρακτηριστικά του κινήματος του BAUHAUS. Καθαροί όγκοι απαλλαγμένοι από τα κυμάτια και τα διακοσμητικά των νεοκλασικών κτιρίων, μικροί εξώστες με ημικυκλικά τελειώματα, συμμετρία στα ανοίγματα, εκτενέστερη πλέον χρήση του σκυροδέματος.
Αντίστοιχα κτίρια της ίδιας τυπολογίας είναι το κτίριο του Γυμνασίου Σπάρτης, του 2ου Δημοτικού Σχολείου αλλά και μία σειρά από κατοικίες.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΞΟΓΛΟΥ
Αρχιτέκτονας Ε.Μ.Π.
Είναι το διώροφο κτίριο, στην γωνία Κων/νου Παλιολόγου & Όθωνος Αμαλίας. Η κλινική του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΗ ή η παλιά Νομαρχία (για τους νεώτερους).
Το κτίριο αυτό είχε αναγερθεί το 1933 από τον γιατρό Χρήστο Καρβούνη και στο ισόγειο στεγαζόταν η κλινική του με το χαρακτηριστικό χειρουργείο στην ανατολική του πλευρά και στον όροφο χρησιμοποιούταν σαν κατοικία του.
Ο Χρήστος Καρβούνης πέρα από την προσφορά του στην Σπαρτιατική και Λακωνική γενικότερα κοινωνία ως γιατρός, ήταν και μία προσωπικότητα που με την πολιτική του δράση προσπαθούσε και αγωνιζόταν για την κατοχύρωση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας και μάλιστα και στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής.
Την δράση του αυτή την πλήρωσε με την εκτέλεσή του από τα Ναζιστικά στρατεύματα κατοχής (βοηθούντων και των ντόπιων συνεργατών τους), τον Νοέμβρη του 1943 στο Μονοδένδρι, μαζί με τους άλλους 117 Σπαρτιάτες.
Για τον λόγο αυτό, κατά την άποψη μου, το κτίριο αυτό ήταν ένα κτίριο - σύμβολο, φορτισμένο από τις ιστορικές μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος. Δυστυχώς και το κτίριο αυτό είχε την τύχη του Τζιβανοπουλέϊκου (τα τέσσερα αδέλφια ήταν και αυτά ανάμεσα στους 118 εκτελεσθέντες στο Μονοδένδρι).
Πότε άραγε θα αφυπνιστούν τόσο οι τοπικές Αρχές αλλά και οι Σπαρτιάτες έτσι ώστε να φροντίσουν και προστατεύσουν την ιστορική κληρονομιά της ΣΠΑΡΤΗΣ. Η ιστορία της Σπάρτης δεν ξεκινά και σταματάει στους 300 του Λεωνίδα. Η ιστορία της Σπάρτης είναι διαχρονική και όλοι θα πρέπει να προστατεύουμε τα όποια ψήγματα τόσο της απώτερης όσο και της πρόσφατης ιστορίας της.
Υ.Γ.
Το κτίριο της Κλινικής ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΗ, εκτός από την ιστορική – συμβολική αξία του έχει αξία και ενδιαφέρον και από Αρχιτεκτονική άποψη.
Το κτίριο αυτό κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1930, με σχέδια του εκ Κορίνθου Πολιτικού Μηχανικού Γεωργίου Π. Καμίτση.
Τυπολογικά είχε τα χαρακτηριστικά του κινήματος του BAUHAUS. Καθαροί όγκοι απαλλαγμένοι από τα κυμάτια και τα διακοσμητικά των νεοκλασικών κτιρίων, μικροί εξώστες με ημικυκλικά τελειώματα, συμμετρία στα ανοίγματα, εκτενέστερη πλέον χρήση του σκυροδέματος.
Αντίστοιχα κτίρια της ίδιας τυπολογίας είναι το κτίριο του Γυμνασίου Σπάρτης, του 2ου Δημοτικού Σχολείου αλλά και μία σειρά από κατοικίες.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΞΟΓΛΟΥ
Αρχιτέκτονας Ε.Μ.Π.
Άλλο ένα κτίριο – σύμβολο της Σπάρτης πέφτει και εξαφανίζεται από του νεόδοξους επιχειρηματίες της σύγχρονης Σπάρτης.
Είναι το διώροφο κτίριο, στην γωνία Κων/νου Παλιολόγου & Όθωνος Αμαλίας. Η κλινική του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΗ ή η παλιά Νομαρχία (για τους νεώτερους).
Το κτίριο αυτό είχε αναγερθεί το 1933 από τον γιατρό Χρήστο Καρβούνη και στο ισόγειο στεγαζόταν η κλινική του με το χαρακτηριστικό χειρουργείο στην ανατολική του πλευρά και στον όροφο χρησιμοποιούταν σαν κατοικία του.
Ο Χρήστος Καρβούνης πέρα από την προσφορά του στην Σπαρτιατική και Λακωνική γενικότερα κοινωνία ως γιατρός, ήταν και μία προσωπικότητα που με την πολιτική του δράση προσπαθούσε και αγωνιζόταν για την κατοχύρωση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας και μάλιστα και στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής.
Την δράση του αυτή την πλήρωσε με την εκτέλεσή του από τα Ναζιστικά στρατεύματα κατοχής (βοηθούντων και των ντόπιων συνεργατών τους), τον Νοέμβρη του 1943 στο Μονοδένδρι, μαζί με τους άλλους 117 Σπαρτιάτες.
Για τον λόγο αυτό, κατά την άποψη μου, το κτίριο αυτό ήταν ένα κτίριο - σύμβολο, φορτισμένο από τις ιστορικές μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος. Δυστυχώς και το κτίριο αυτό είχε την τύχη του Τζιβανοπουλέϊκου (τα τέσσερα αδέλφια ήταν και αυτά ανάμεσα στους 118 εκτελεσθέντες στο Μονοδένδρι).
Πότε άραγε θα αφυπνιστούν τόσο οι τοπικές Αρχές αλλά και οι Σπαρτιάτες έτσι ώστε να φροντίσουν και προστατεύσουν την ιστορική κληρονομιά της ΣΠΑΡΤΗΣ. Η ιστορία της Σπάρτης δεν ξεκινά και σταματάει στους 300 του Λεωνίδα. Η ιστορία της Σπάρτης είναι διαχρονική και όλοι θα πρέπει να προστατεύουμε τα όποια ψήγματα τόσο της απώτερης όσο και της πρόσφατης ιστορίας της.
Υ.Γ.
Το κτίριο της Κλινικής ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΗ, εκτός από την ιστορική – συμβολική αξία του έχει αξία και ενδιαφέρον και από Αρχιτεκτονική άποψη.
Το κτίριο αυτό κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1930, με σχέδια του εκ Κορίνθου Πολιτικού Μηχανικού Γεωργίου Π. Καμίτση.
Τυπολογικά είχε τα χαρακτηριστικά του κινήματος του BAUHAUS. Καθαροί όγκοι απαλλαγμένοι από τα κυμάτια και τα διακοσμητικά των νεοκλασικών κτιρίων, μικροί εξώστες με ημικυκλικά τελειώματα, συμμετρία στα ανοίγματα, εκτενέστερη πλέον χρήση του σκυροδέματος.
Αντίστοιχα κτίρια της ίδιας τυπολογίας είναι το κτίριο του Γυμνασίου Σπάρτης, του 2ου Δημοτικού Σχολείου αλλά και μία σειρά από κατοικίες.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΞΟΓΛΟΥ
Αρχιτέκτονας Ε.Μ.Π.
Είναι το διώροφο κτίριο, στην γωνία Κων/νου Παλιολόγου & Όθωνος Αμαλίας. Η κλινική του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΗ ή η παλιά Νομαρχία (για τους νεώτερους).
Το κτίριο αυτό είχε αναγερθεί το 1933 από τον γιατρό Χρήστο Καρβούνη και στο ισόγειο στεγαζόταν η κλινική του με το χαρακτηριστικό χειρουργείο στην ανατολική του πλευρά και στον όροφο χρησιμοποιούταν σαν κατοικία του.
Ο Χρήστος Καρβούνης πέρα από την προσφορά του στην Σπαρτιατική και Λακωνική γενικότερα κοινωνία ως γιατρός, ήταν και μία προσωπικότητα που με την πολιτική του δράση προσπαθούσε και αγωνιζόταν για την κατοχύρωση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας και μάλιστα και στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής.
Την δράση του αυτή την πλήρωσε με την εκτέλεσή του από τα Ναζιστικά στρατεύματα κατοχής (βοηθούντων και των ντόπιων συνεργατών τους), τον Νοέμβρη του 1943 στο Μονοδένδρι, μαζί με τους άλλους 117 Σπαρτιάτες.
Για τον λόγο αυτό, κατά την άποψη μου, το κτίριο αυτό ήταν ένα κτίριο - σύμβολο, φορτισμένο από τις ιστορικές μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος. Δυστυχώς και το κτίριο αυτό είχε την τύχη του Τζιβανοπουλέϊκου (τα τέσσερα αδέλφια ήταν και αυτά ανάμεσα στους 118 εκτελεσθέντες στο Μονοδένδρι).
Πότε άραγε θα αφυπνιστούν τόσο οι τοπικές Αρχές αλλά και οι Σπαρτιάτες έτσι ώστε να φροντίσουν και προστατεύσουν την ιστορική κληρονομιά της ΣΠΑΡΤΗΣ. Η ιστορία της Σπάρτης δεν ξεκινά και σταματάει στους 300 του Λεωνίδα. Η ιστορία της Σπάρτης είναι διαχρονική και όλοι θα πρέπει να προστατεύουμε τα όποια ψήγματα τόσο της απώτερης όσο και της πρόσφατης ιστορίας της.
Υ.Γ.
Το κτίριο της Κλινικής ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΗ, εκτός από την ιστορική – συμβολική αξία του έχει αξία και ενδιαφέρον και από Αρχιτεκτονική άποψη.
Το κτίριο αυτό κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1930, με σχέδια του εκ Κορίνθου Πολιτικού Μηχανικού Γεωργίου Π. Καμίτση.
Τυπολογικά είχε τα χαρακτηριστικά του κινήματος του BAUHAUS. Καθαροί όγκοι απαλλαγμένοι από τα κυμάτια και τα διακοσμητικά των νεοκλασικών κτιρίων, μικροί εξώστες με ημικυκλικά τελειώματα, συμμετρία στα ανοίγματα, εκτενέστερη πλέον χρήση του σκυροδέματος.
Αντίστοιχα κτίρια της ίδιας τυπολογίας είναι το κτίριο του Γυμνασίου Σπάρτης, του 2ου Δημοτικού Σχολείου αλλά και μία σειρά από κατοικίες.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΞΟΓΛΟΥ
Αρχιτέκτονας Ε.Μ.Π.

















































